1. Przejdź do Treść
  2. Przejdź do Menu główne

Data publikacji w serwisie: 17 marca 2026 r.

Kwerenda dr Łukasza Piątaka w Stambule

W dniach 8-17 lutego dr Łukasz Piątak z Zakładu Arabistyki i Islamistyki przebywał na kwerendzie w bibliotekach Süleymaniye oraz Centrum Badań nad Islamem (İslam Araştırmaları Merkezi) w Stambule, a także w bibliotece madrasy Inabey w Bursie. Zbierał tam materiały w postaci kopii rękopisów oraz drukowanych wydań tekstów należących do tradycji/postulowanego gatunku (?) „wāridāt” („boskich inspiracji” ) w ramach literatury mistycznej islamu. Szczególnie wiele takich tekstów powstało między XV a XVIII w. w Anatolii, na ogół w języku arabskim. W ramach planowanego projektu naukowego Dr Piątak pragnie prześledzić rozwój tej tradycji i zdefiniować jej charakterystyczne cechy. Przy okazji spotkał się też z pracownikami zaprzyjaźnionej z nami stambulskiej arabistyki: prof. Ömerem İshakoğlu i prof. İbrahimem Şaban w jej siedzibie. Nasze uniwersytety łączy już długoletnia współpraca, a Uniwersytet Stambulski należy do najpopularniejszych uczelni wybieranych przez studentów filologii arabskiej UAM w ramach programu Erasmus.

 

Warto dodać, że Turcja jako państwo, Stambuł jako miasto, a biblioteka Süleymaniye w szczególności, posiada największą na świecie kolekcję rękopisów w języku arabskim. Związane jest to z ok. 400-letnią przynależnością Bliskiego Wschodu do Imperium Osmańskiego, a także statusem języka arabskiego jako głównego w piśmiennictwie religijnym, filozoficznym i naukowym w całym świecie islamu aż do XVIII/XIX w. Zarówno biblioteka Süleymaniye, jak i Inabey znajdują się w zabytkowych madrasach, dawnych instytucjach edukacji wyższej, których historia sięga odpowiednio XVI i XV w. Madrasa-biblioteka Süleymaniye należy do monumentalnego kompleksu ufundowanego przez sułtana Sulejmana Wspaniałego, do którego należały m.in. słynny meczet, łaźnie, szpital oraz kuchnia dla ubogich. Madrasa Inabey w Bursie jest starsza i pochodzi z czasów, gdy miasto to było stolicą Imperium, zanim przeniesiono ją do Stambułu w 1453.